Bij ZorgMies ontmoeten we iedere dag bijzondere mensen. Achter iedere voordeur schuilt een uniek verhaal. Het verhaal van Aad is er één dat ons diep heeft geraakt. Het gaat over liefde, trouw, mantelzorg en de kracht van oprechte aandacht. Een verhaal dat laat zien dat goede zorg niet alleen draait om de cliënt, maar ook om de mensen eromheen.

Na het overlijden van zijn eerste vrouw dacht Aad niet dat hij ooit nog opnieuw de liefde zou vinden. Pas toen hij weer voorzichtig onder de mensen kwam, ontmoette hij Truus bij een fietsclub. Samen kregen ze vijftien mooie jaren. Ze maakten prachtige fietstochten door Nederland en ver daarbuiten en genoten volop van het leven.

“Ik kan alleen maar zeggen dat ik bij Truus nieuw geluk in mijn leven heb gevonden. Truus was zo’n ontzettende lieve vrouw. “

Toen dementie langzaam steeds meer invloed kreeg op hun dagelijks leven, aarzelde Aad geen moment. Hij wilde er alles aan doen om haar zo lang mogelijk thuis te verzorgen.

U vertelde dat u een bijzondere belofte aan Truus hebt gedaan. Wat gebeurde er precies?

“Voordat Truus en ik echt een relatie kregen, vroeg ik haar waar haar overleden man begraven lag. Ik wilde daar eerst naartoe.”

“Toen we samen bij het graf stonden, vroeg ik haar om even een stukje verderop te gaan lopen. Ik keek naar de grafsteen en zei: ‘Dik, ik ben nu met jouw vrouw. Maar ik beloof je dat ik goed voor haar zal zorgen. Tot de dood ons scheidt.'”

“Diezelfde belofte heb ik ook aan Truus en aan haar kinderen gedaan. Voor mij had dat alles met respect te maken. Truus had een leven vóór mij. Haar man hoorde bij haar geschiedenis. Daar moet je respect voor hebben.”

Die belofte zou later de drijfveer worden achter alles wat Aad deed.

“Ze is mijn vrouw. Natuurlijk komt ze weer thuis.”

Na een val brak Truus haar heup en schouder. In het ziekenhuis stelde de arts een moeilijke vraag.

“Waar moeten we haar voor revalideren? Voor thuis of voor het verpleeghuis?”

Voor Aad bestond daar geen twijfel over.

“Ze is mijn vrouw. Natuurlijk komt ze weer thuis.”

Hij wist dat het zwaar zou worden. Toch wilde hij haar thuis verzorgen, hoe intensief dat ook zou zijn.

Hoe kwam ZorgMies in jullie leven?

Via de familie kwam ZorgMies in beeld. Wat begon met een paar uur ondersteuning, groeide uit tot intensieve begeleiding aan huis.

Caroline was de eerste ZorgMies die over de vloer kwam.

“In het begin zei ze dat ze eigenlijk niet voor het schoonmaken kwam, maar voor de cliënt. Toch besloot ze bij ons te blijven. Ze zei: ‘Jullie zijn zulke lieve mensen. Ik wil jullie niet in de steek laten.’ Dat vergeet ik nooit meer.”

In de jaren die volgden kwam er een team van ZorgMiesen bij Aad en Truus over de vloer.

“Met bijna allemaal heb ik nog steeds contact. Zelfs iemand die naar Duitsland is verhuisd, stuurt me nog foto’s als ze op vakantie is. Dat zegt toch alles?”

Wat betekende ZorgMies voor u als mantelzorger?

“Ontzettend veel. Mensen denken vaak dat ZorgMies alleen voor de cliënt komt. Maar ze zagen mij ook.”

De laatste maanden werden steeds zwaarder. Aad stond soms vijf of zes keer per nacht op om Truus te helpen. Uiteindelijk kwam er iedere nacht een ZorgMies.

“Ik ben twee keer volledig ingestort van vermoeidheid. Caroline zei alleen maar: ‘Ga jij maar even liggen.’ Toen ik wakker werd, bleek ik bijna een hele dag te hebben geslapen.”

Dankzij de samenwerking tussen familie en ZorgMies kon Truus tot twee dagen voor haar overlijden thuis blijven wonen.

“Dat had ik alleen nooit gekund.”

De kracht van oprechte aandacht

Volgens Aad zit de kracht van ZorgMies niet alleen in de zorg, maar vooral in de manier waarop mensen met elkaar omgaan.

“Ik heb de ZorgMiesen vanaf het begin gezegd: ‘Voel je hier thuis.’ En dat deden de ZorgMiesen ook. Als een ZorgMies nu binnenkomt, gaat ze vaak rechtstreeks naar de keuken om koffie te zetten. Dat zegt eigenlijk alles.”

Ook na het overlijden van Truus bleef het contact bestaan.

Toen er onlangs een waarschuwing was vanwege vervuild drinkwater, werd Aad gebeld door ZorgMies.

“Ze vroegen of ik wel genoeg water had. Even later stond er iemand van ZorgMies voor de deur met flessen water.”

Toen de jaarlijkse Lange Lunchtafel, een gezellige ontmoetingslunch voor cliënten en mantelzorgers van ZorgMies, weer werd georganiseerd, werd Aad niet vergeten.

“Een ZorgMies belde me en zei: ‘Aad, er is weer een Lange Lunchtafel. Moet ik je komen halen?’ Een andere ZorgMies bracht me later weer thuis. Je wordt niet vergeten.”

Wat maakt ZorgMies volgens u anders?

“Niet alleen de cliënt krijgt aandacht, maar ook degene die ernaast staat. Dat is óók belangrijk.”

“Ik ben helemaal geen cliënt. Toch denken ze steeds aan mij. Dat maakt voor mij het grootste verschil.”

Wat zou u tegen andere mantelzorgers willen zeggen?

Aad hoeft daar niet lang over na te denken.

“Bel gewoon ZorgMies.”

“Natuurlijk zijn er meer zorgorganisaties, maar mijn ervaring is dat ZorgMies verder kijkt dan alleen de zorgvraag. Ze bieden niet alleen praktische hulp, maar ook warmte, aandacht en betrokkenheid. Je voelt je gehoord. Je voelt je gesteund.”

Aad beloofde Truus dat hij voor haar zou zorgen. Dankzij de ondersteuning van ZorgMies kon hij die belofte waarmaken en haar tot twee dagen voor haar overlijden thuis verzorgen.

Voor ons is dat de kracht van aanvullende mantelzorg. Terwijl Truus de zorg kreeg die zij nodig had, kreeg Aad de ondersteuning om er met liefde voor haar te kunnen zijn. Want goede zorg betekent er zijn voor de cliënt én voor de mantelzorger. Liefdevol, altijd dichtbij.